help-header

URL چیست؟

Uniform Resource Locator در واقع لینک ارتباطی با شبکه جهانی اینترنت است. در تعریف دقیق‌تر، URL یک آدرس مشخص برای صفحه‌ی وب‌سایت یا فایل در اینترنت است. برای نمونه URL وب سایت ابرآروان به‌شکل زیر نوشته می‌شود.

https://www.arvancloud.com

در حالت کلی URL نوع مشخصی از یک URI یا Uniform Resource Identifier است که ساختار آن به‌شکل زیر تعریف شده است:

scheme://prefix.domainname:port/path/filename[?Query][#Fragment]

 

قسمت‌های URL 

هر قسمت یک URL معنی خاص خود را دارد. در این بخش به معرفی این قسمت‌ها می‌پردازیم.

Scheme

پروتکل یا روش رسیدن به منابع یا فایل‌های سایت را نشان می‌دهد. پروتکل‌های مختلفی در این خصوص وجود دارد که مهمترین آن HTTP است. HTTP به‌شکل عامیانه زبانی است که مرورگر برای درخواست یک صفحه وب از وب سروری که فایل‌های سایت در آن ذخیره شده با به‌کار بردن کد HTML استفاده می‌کند. HTML در اصل سیستم Formatting یا قالب‌بندی کدها در صفحات وب است. سایر بخش‌های یک URL بسته به نوع Scheme متفاوت می‌شود. Schemeهای دیگری به‌جز HTTP هم وجود دارد. برای مثال:

  • HTTPS: معادل امن شده HTTP است. این پروتکل با استفاده از پروتکل دیگری به نام TLS یا SSL ارتباط میان کلاینت و سرور وب سایت را رمزگزاری می‌کند.
  • FTP: یک دایرکتوری یا فایل موجود، جهت دانلود از یک سرور FTP است.
  • File: یک فایل که در یک دستگاه Storage در شبکه محلی قرار دارد. در این مورد خاص این نوع لینک نیاز به ارتباط با اینترنت ندارد.
  • Mailto: یک آدرس ایمیل که معمولن برای Redirect کاربر به محیط ایمیل کلاینت استفاده می‌شود.
  • Telnet: یک کامپیوتر با پلت فرم UNIX که اتصال به یک کامپیوتر کلاینت راه دور را برقرار می‌کند.

Prefix

بخش قبلی نام دامنه است که در برخی اوقات به Scheme هم prefix می‌گویند. این بخش مسیر دقیق دایرکتوری صفحه وب مورد درخواست را نشان می‌دهد. اگر به‌شکل www باشد به معنای Root سایت و اگر اسم دیگری باشد به معنای زیردامنه سایت است.

 

Domainname

نام دامنه سایت و در صورتی که IP نوشته شود، آدرس سرور است. چندین سال است که استفاده از سایر زبان‌ها برای نام دامنه مجاز شده است. مثلن به‌جای استفاده از کلمات لاتین می‌توان از کلمات فارسی استفاده کرد. البته برای شناسایی محل هاست در زمان استفاده از این نوع نام‌های دامنه بایستی از کاراکترهای معادل در DNS هاست استفاده نمود. به این نوع معادل Punycode می‌گویند.

 

Port

شماره پورت اتصال به هاست تعریف می‌شود که در حالت پیش‌فرض برای صفحات HTTP 80 و برای HTTPS 443 است. در حالت پیش‌فرض نیازی به تایپ شماره پورت نیست.

 

Path

مسیر را در هاست مشخص می‌کند. برای نمونه "/help/fa/article/" دایرکتوری‌های دسترسی به فایل همین صفحه باز شده است. اگر Path وجود نداشته باشد به این معناست که صفحه باز شده در Root هاست قرار دارد.

 

Filename

فایلی که در اصل محتوای صفحه باز شده در مرورگر است. به عنوان نمونه "چیست؟…URL-" فایل همین صفحه باز شده بوده که کاراکترهای "-" و "_" برای جدا کردن کلمات در این بخش استفاده می‌شود.

 

Query

بخش اختیاری در یک URL که علامت جداکننده آن "?" است. این قسمت در اصل بخشی از کد HTML صفحه باز شده است که برنامه نویس سایت برای مدیریت یک سری درخواست‌ سمت کلاینت، در URL قرار می‌دهد. در داخل این بخش یک سری کاراکتر ویژه هم قرار دارد به عنوان نمونه کاراکتر "&" برای جدا کردن بخش های مختلف Query و کاراکتر "%" که در ادامه آن یک عدد قرار می‌گیرد در اصل یک نوع encoding در Query تعریف شده است. مثلن "%20" به معنای کاراکتر Space است.

 

Fragment

که نام دیگر آن Anchor است، قسمت اختیاری در URL بوده که علامت جداکننده آن "#" بوده و به یک بخش داخلی از صفحه وب سایت اشاره دارد. این بخش توسط برنامه نویس طراحی و قرار داده می‌شود یک کاربر می‌تواند آدرس یک سایت را به‌شکل دستی در خط آدرس مرورگر تایپ کند. این روش معمولن زمانی‌ انجام می‌شود که از قبل کاربر نام سایت را به خاطر داشته یا آن‌را از روی یک کارت ویزیت می‌خواند. ولی بیش‌تر دسترسی‌ها به یک URL از طریق کلیک بر روی یک لینک در سایتی دیگر یا انتخاب لینکی که در یک پیامک تبلیغاتی به تلفن همراه ارسال شده است، انجام می‌شود.

 

اهمیت URL

تنها روش دسترسی و برقراری ارتباط کاربر به اطلاعات و منابع سایت URL است. بیش‌تر سیستم‌های مدیریت محتوا مانند وردپرس ساختاری جهت ایجاد URLها در اختیار ادمین سایت قرار می‌دهد. کمی توجه و یادگیری در خصوص URL و قالب آن در هر صفحه وب سایت، می‌تواند سایت را چند قدم به نشان داده شدن آن در صفحه‌های اولیه Search بالاتر برده و به SEO سایت کمک کند. غیر از بازدیدکننده سایت، URLها توسط موتورهای جستجو و ربات‌های خزنده آن مورد تحلیل قرار می‌گیرد. از این‌رو بایستی ادمین سایت با آگاهی از قالب و محتوای URL خود، به خوبی مکان استفاده از آن‌را در کد سایت مدیریت نماید. همچنین خوانایی یک URL بسیار مهم است. برای نمونه بهتر است URL طولانی نبوده، از Queryها و کاراکترها و کدهای نامفهوم کمتر استفاده شده یا عنوان آن با محتوای صفحه نمایش داده شده نزدیک یا برابر باشد.